memoramus

STOWARZYSZENIE WSPÓŁPRACY ZE WSCHODEM

facebook_page_plugin
 Przekaż
1%
swojego podatku na 
Stowarzyszenie Memoramus
KRS 0000256353

Katyń 2012

Przesłanie Prezydenta Rzeczypospolitej

          godlo
          Prezydent

Rzeczypospolitej Polskiej                                                           Warszawa, 22 kwietnia 2012 roku

Organizatorzy i Uczestnicy VI Marszu Pamięci do Katynia

Panie i Panowie!

Droga Młodzieży!

Przesyłam serdeczne pozdrowienia wszystkim Państwu biorącym udział w VI Marszu Pamięci do Katynia. Cieszy mnie, że dzięki inicjatywie Stowarzyszenia Współpracy ze Wschodem „Memoramus”. Młodzież ze szkół Poznania i Smoleńska spotyka się w miejscu, gdzie przed -72 laty rozegrała się jedna z największych tragedii w dziejach Polski i Rosji.

Zbrodnia katyńska, dokonana przez NKWD na oficerach Wojska Polskiego, żołnierzach Korpusu Ochrony Pogranicza, funkcjonariuszach Policji Państwowej, urzędnikach, ziemianach i osadnikach — należy do najczarniejszych kart historii współczesnej. Jej ofiarą padło przeszło 20 tysięcy ludzi. Pozbawiono ich praw należnych jeńcom wojennym, sprawiedliwego procesu i możliwości obrony, uznając, że — jak napisał 5 marca 1940 roku Ławrientij Beria we wniosku do Komitetu Centralnego partii bolszewickiej — „Wszyscy oni są zawziętymi wrogami władzy sowieckiej, pełnymi nienawiści do ustroju sowieckiego”. W rzeczywistości jedynym powodem ich zgładzenia była odmowa wyrzeczenia się wierności złożonej przysiędze, wojskowemu honorowi oraz zobowiązaniom wobec własnej Ojczyzny i narodu.

Tutaj, w podsmoleńskim Katyniu, w Piatichatkach pod Charkowem, Miednoje pod Twerem, Bykowni pod Kijowem, Kuropatach pod -Mińskiem, a zapewne także w innych, do tej pory nieustalonych miejscach, spoczęła elita II Rzeczypospolitej. Zamordowani w większości nie byli zawodowymi żołnierzami, lecz zostali powołam do wojska jako rezerwiści w przededniu ataku hiderowskiej III Rzeszy Niemieckiej na Polskę. W cywilnym życiu byli to lekarze, prawnicy, nauczyciele, inżynierowie, artyści, uczeni, kapłani różnych wyznań, także niechrześcijańskich.

Śmierć ich wszystkich miała popaść w zapomnienie. Okrutny mord, noszący znamiona ludobójstwa, władze ZSRR, a po wojnie również komunistycznej Polski, chciały uczynić kolejną białą plamą, której nigdy nie zapełnią imiona i nazwiska ofiar oraz ich prawdziwych oprawców. Aż do przełomu demokratycznego 1989 roku o Katyniu w polskich szkołach i wydawanych oficjalnie książkach milczano albo rozpowszechniano propagandowe fałszerstwa. Pamięć o pomordowanych pielęgnowały jednak ich rodziny, a z czasem coraz szersze kręgi społeczeństwa, do których poprzez wydawnictwa emigracyjne i podziemne docierała prawda o tym, co faktycznie stało się „na nieludzkiej ziemi”.

Od pierwszych lat naszej trzeciej niepodległości państwo polskie podjęło działania na rzecz pełnego poznania losów rodaków zaginionych w Związku Sowieckim oraz odnalezienia do należytego upamiętnienia miejsc ich pochowku. Dzięki pomocy wielu ludzi dobrej woli, także po strome rosyjskiej i ukraińskiej, wśród których me zabrakło przedstawicieli władz, pracowników archiwów i badaczy, w ciągu minionych dwóch dekad utworzono cmentarze w głównych miejscach spoczynku ofiar zbrodni katyńskiej. Dzisiaj ich bliscy i każdy, kto pragnie oddać im część, może to uczynić w godnym pamięci o zmarłych otoczeniu. Wiedza o Katyniu oddać im część, może to uczynić w godnym pamięci o zmarłych otoczeniu. Wiedza o Katyniu przekazywana jest uczniom w szkołach, a szczegóły i rozmaite aspekty zbrodniczej operacji FKWD są nadal badane i dyskutowane przez historyków. 

pozdrawiam
komorowski